در یک روز بهاری در موقع امتحانات نهایی سال سوم و امتحانات داخلی در روز جمعه همراه با کادر برگزاری امتحانات و دیگر دبیران به مناسبت ساخت منزل ییلاقی آقای قاسمی از دبیران ریاضی این شهرستان به منطقه ییلاقی امامزاده قاسم دوهزار  رفتیم. همانطوری از نام این محل مشخص است دراین محل امامزاده به نام امامزاده قاسم وجود دارد که مکان متبرکه و قابل احترامی برای  ساکنان شهرستان تنکابن بحساب می آید .بقول آقای قاسمی که بومیان منطقه است این امامزاده از آخرین حاکم از خاندان علویان در منطقه می باشد. خوشبختانه با مساعدت بومیان و سازمان تبلیغات در حال بازسازی است

آقای قاسمی در توضیحات در باره این مامزاده بیان داشته اند که در نمای قدیمی این امامزاده یک در بسیار زیبای بصورت مشبک شده با شیشه های رنگی  بسیار زیبا و  با قدمت 700ساله وجود داشته است . با توجه به شرایط  کوهستانی بودن منطقه و شرایط خاص اقلیمی و بارش برف سنگین اهالی این روستا در فصل زمستان به منطقه ارتفاعات پایین دست کوچ می کردند  و به جزء محدود خانواری این روستا خالی از سکنه  بوده و نیز فاصله مرکز روستا از امامزاده ، فرصت به سارقان میراث فرهنگی داده می شد این در را شکسته  یا به سرقت ببرند که خوشبختانه در هر مرحله با کمک اهالی و پاسگاه منطقه این میراث فرهنگی به جای خودش بر می گشت  ودر نهایت برای حفظ این اثر تاریخی به موزه فرهنگی آستان قدس رضوی تحویل داده شده است

آما آنچه که در حال حاضر قابل توجه بوده در کناره این مقبره درخت بسیار بزرگی وجود دارد که در تنه این درخت با اره موتوری بریده شده است .

 از آقای قاسمی جریان را پرسیدیم ایشان فرمودند که در زمان قدیم افراد بومی در روزهای خاص مثل تاسوعا و عاشورا و گرامیداشت شهادت امام حسین (ع)  از روستا های اطراف هیئت های عزاداری  به این امامزاده می آمدند و برای ادای نذر به قربانی کردن گوسفند می پرداختند و جهت سهولت پوست کردن گوسفند یک میخ بسیار بزرگی به درخت زده بودند و گذشت زمان  و رشد پوست درخت این میخ در تنه درخت قرار گرفت و سارقان میراث فرهنگی و تاریخی در هر دفعه با کمک گنج یاب احساس می کند که در تنه این درخت گنج نهفته است  بنابراین در یک شب زمستانی این  درخت را به چنین وضعیتی تبدیل کردند

اما این درخت همچنان مثل  کوه استوار در جای  خود قرار دارد ومطمئناً به افکار پوچ این سارقان لبخند می زند